17 november 2009

Moeten of willen (Martijn)


Ik zie dat het alweer een tijd  geleden is dat ik iets heb geschreven op deze blog. Ook het laatste bericht van Juully is alweer bijna een maand geleden. Gelukkig doet het me niks. Ik wordt er niet gestresst door, ik voel me niet verplicht en ik heb niet het gevoel dat ik het moet.

Dit komt doordat Juully en ik hier met elkaar over hebben gesproken. We hebben er zelfs een opstelling over gedaan. Hierin kregen we heel helder dat we deze blog op dat moment veel te groot en belangrijk maakten en dat we daardoor overweldigd werden en het gevoel hadden veel te moeten. Toen we de blog kleiner maakten (letterlijk, door het grote kussen dat de blog voorstelde te vervangen door een klein kussen), kwam er rust en ruimte. Ook voor elkaar om andere zaken met elkaar op te pakken.
Daarom voel ik me niet schuldig en heb ik niet het gevoel iedere twee weken een artikel te moeten schrijven. Ik had nu gewoon zin om een artikel te schrijven en als vanzelf rolt hij uit de pen (toetsenbord), want zo gaat dat met dingen die je doet omdat je ze wilt.

Toch heb ik ook momenten dat ik iets moet (hoewel die echt steeds minder worden), dat ik van mezelf vind dat ik iets moet doen of denk dat ik van een ander iets moet. Als ik dan goed bij mezelf te rade ga en me afvraag of ik dat echt moet, is het antwoord vaak nee. Bovendien wordt ik er niet blijer van en maakt het me niet gelukkiger om van alles te moeten. Waarom hou ik het dan in stand?
Door deze reflectie doe ik steeds vaker wat ik wil in plaats van wat ik vind dat ik moet of denk dat anderen vinden dat ik moet (ja zo ingewikkeld wordt het soms).

Hoe ga jij om met moeten en willen? Ik wil je aanraden de komende tijd eens op te letten hoe vaak je zegt "Ik moet" of "Ik zou eigenlijk ... moeten". Vervang moeten dan door willen en voel hoe dat voor je is. "Ik wil die klant bellen" of "Ik wil aan dit nieuwe product werken". Voelt het goed, dan komt het echt van binnenuit en is het geen moeten maar willen. Voelt het niet goed en denk je "Nee, dat wil ik helemaal niet" ga dan na van wie het moet. Welk stemmetje in je hoofd of welk stemmetje van iemand anders zegt dat het moet. Ga ook na of dit echt waar is en of je zeker weet dat het waar is (zie ook de 4 vragen van Byron Katie). Waarschijnlijk kom je bij overtuigingen van jezelf die ervoor zorgen dat je iets moet. Zo zorgt de overtuiging "Afspraak is afspraak" vaak voor 'moeten', terwijl je een afspraak ook kunt wijzigen. Ook de overtuiging "ik moet het beste afleveren wat mogelijk is" voor veel moeten zorgt.

Kortom: Onderzoek wat je allemaal MOET en onderzoek of je die dingen ook echt WILT. Onderzoek ook of de zaken die je MOET ook echt moeten, of dat het een idee van jou is. Door je hiervan bewust te zijn, zul je merken dat je steeds meer dingen gaat doen die je echt WILT en steeds minder zaken die MOETEN.

19 oktober 2009

Juully: mijn ervaringen bij Amma

Afgelopen week was Amma weer in het land. Ik heb al eens eerder over haar geschreven. Ik wil graag met jullie mijn ervaringen delen. Waarom: het ware hele bijzondere dagen voor mij. Amma staat voor onvoorwaardelijke liefde en als je bij haar in de buurt bent of je krijgt een hug van haar dan voel je voor de eerste keer in je leven die liefde.

Ik heb een dag bij haar gewerkt gewerkt in de kantine: broodjes, koffie en thee verkocht. En het mooie is altijd als je bij Amma werkt dat de dingen gaan zoals ze moeten gaan en dat je daar iets van te leren hebt. Ik zal het je uitleggen. Ik kom om 13.00 uur aan dinsdag (beetje gestrest) en ga meteen aan het werk. Had autopech gehad dus kon niet even rustig aankomen. Ik ga aan het werk en meteen raak ik in gesprek met allerlei nationaliteiten. Een vrouw is Spaans en ik zeg meteen: “oh, daar heb ik zoveel mee met Spanje”. En zij zegt: “waarom ga je er niet wonen?” Ja, zo meteen recht vanuit het hart kwam dat. Ik dacht wauw die komt binnen. Ik sprak Duitsers en ik vind het heerlijk om Duits te spreken, voelt als mijn tweede moedertaal (kom uit Limburg en de helft van mijn familie woont in Duitsland). Ik werd zo blij. Ik maakte met iedereen grapjes, twee dames uit Maastricht wilde ik zover krijgen dat ze ging helpen, wat me niet lukte overigens hahaha. Het was heel bijzonder om zo te werken. Met zoveel speelsheid, zoveel talen, zoveel lachen en zoveel vertrouwen. Ja vertrouwen, ik wist dat ik alles kon zeggen wat ik voelde en wat in me opkwam. Ja, dat is mooi.

Diezelfde middag had ik het opeens gehad met werken en ik dacht: ik loop even naar Amma. Ik was nog niet in de grote zaal geweest. Ik ging even zitten en ik voelde dat ik zo graag een hug van haar wilde en wel nu. Kan helemaal niet, moet je voor in de rij staan en zo. Ik loop naar de balie en ik vraag gewoon zomaar een ticket en ik krijg het. Ongelofelijk, iedereen om me heen staat me aan te kijken. Ik ben ook bijna meteen aan de beurt. Normaal zit je een uur in de rij. Daarna was ik zo geraakt. Dat je iets kunt vragen en dat je het gewoon krijgt. Ik ben niet gewend te vragen en helemaal niet om het te ontvangen. Dat was een prachtige ervaring voor mij.

Ik ben een dag later, zowel de middag als de nacht, geweest waarbij ik gewoon aanwezig was zonder iets te doen. Soms voelde ik me schuldig dat ik niet aan het helpen was. Maar het was goed om gewoon aanwezig te zijn en niets te doen. Dat is iets wat ik niet gewend ben, niets doen. Zeker als veel bekenden van mij, druk bezig zijn om te werken. Die dag en nacht gingen zomaar voorbij met bijzondere gesprekken met bekenden, met zitten in de buurt van Amma en voelen hoeveel compassie ze heeft met ieder van ons. Ik heb ook nog gezongen, zo mooi met een groep hebben we allemaal prachtige liederen voor haar gezongen. Ja, je hoort het wel: ik zit er nog een beetje in. Ja, ik vind het moeilijk om het weer los te laten omdat het zo mooi was. Het gaat niet erom dat ik haar wil vereren, integendeel. Het gaat er meer om dat voor mij dat vertrouwen in mezelf, in het leven, in de liefde daar gewoon aanwezig is. In de werkelijke wereld is dat soms moeilijk.

Wat ik ook mooi vind is dat zij niet staat voor een geloof. Ze verbindt geloven ook weer met elkaar. Er was een joodse rabbijn die het levensverhaal van Amma in het Hebreeuws aan haar aanbood. Er was een film waar ze in Afrika geëerd werd door een stam. Ze verbindt met haar liefde alles en dat is iets wat me wel aanspreekt. Geen nieuwe dogma’s, alleen maar liefde, dat is waar het volgens mij om gaat.

Tussen de dagen bij Amma had ik ook nog gesprekken met ondernemers. Een gesprek was zo mooi. Een man had al een bedrijf gehad in Groningen , had dit verkocht en nu wilde hij opnieuw beginnen. Hij wist niet wat hij wilde. Hij was duidelijk vanuit zijn hoofd bezig. Ik begon gewoon over Amma te vertellen. Ik was verbaasd over mezelf. Hij was ook een beetje verbaasd maar wat het wel met hem deed was dat hij naar zijn gevoel ging. Ik zei: weet je wat: doe je ogen dicht en ik begeleid je in een visualisatie. In die visualisatie kreeg hij wel contact met de zaken die belangrijk waren voor hem. Hij moest eerst goed afscheid nemen van het oude bedrijf en zijn oude klanten en hij had veel behoefte aan vrijheid in het nieuwe bedrijf. Hij zei tegen me: “dat is het beste wat me de afgelopen maanden is overkomen”. Dank je wel. Ik was zo verbaasd, ik had echt veel betekent voor die man. Doordat ik zelf zo open was en in contact met mijn gevoel, kon ik hem veel beter helpen dan anders. Mooi hoor om dat verschil meteen waar te nemen.

05 oktober 2009

Juully: Nieuwe denken versus oude denken

Ja, waar ga ik over schrijven. Weet je, de laatste weken wordt ik zo geconfronteerd met de tegenstellingen hoe bedrijven omgaan met de huidige economische situatie. Hoe er van de ene kant meer vrijheid ontstaat en mensen minder angst hebben en van de andere kant de verkramping vanuit de oude economie waardoor zaken tegengehouden worden en niet verder kunnen.

Het nieuwe denken

Ik was vorige week op Picnic en daar sprak Martijn Aslander. Zijn naam werd steeds meer genoemd onder mijn klantenkring en ik wilde hem graag horen spreken. Martijn heeft een hele andere manier van denken en die kom ik nu veel tegen in de creatieve sector waar ik werkzaam ben. Hij is veel meer bezig met geven en ontvangen en heeft de mening dat als je veel geeft, krijg je ook veel terug. En dat hoeft niet altijd in geld te zijn. Als hij een presentatie geeft, dan vraagt hij geen specifiek bedrag. Hij zegt gewoon: “geef me maar wat je me waard vind”. Zo gedurfd om dat te zeggen en ook zo loslaten van al je angsten over geld en een tekort aan geld. Ik was dus bij die lezing en er werd niet zoveel meer gezegd dan ik hier boven heb beschreven. Maar je voelde dat al die 500 mensen nieuwe energie kregen, die hele zaal werd erdoor beïnvloed. Zelfs de voorzitter van de Kamer van Koophandel zei letterlijk: “Martijn ik krijg energie van je, hoe doe je dat? “De rest van de lezingen zorgde er jammer genoeg voor dat het energiepeil weer daalde. Maar ik was specifiek gegaan voor hem. Deze man heeft al veel losgelaten en dat is wat je voelt. Hij heeft hierdoor veel meer vrijheid in zijn leven gecreëerd. En dat vind ik prachtig. Dat is waar het naartoe gaat, daar ben ik heilig van overtuigd.

Ik was donderdag avond bij een vrouwennetwerk, Bites en Business in Haarlem, ontzettend leuk concept. Allemaal vrouwen die een eigen bedrijf hebben of willen beginnen en samen eten en elkaar verder helpen met de vragen die ze hebben. De energie op zo’n avond druipt ervan af en ik word er erg blij van hoe iedereen bezig is om elkaar te helpen. Je ziet steeds meer, zeker in deze tijd, dat we elkaar helpen zonder geld ervoor te vragen. Je krijgt er dan vanzelf weer iets voor terug. De doe-het-niet-zelf dagen is ook zo’n principe. Je hebt een vraag, brengt hem in en je hebt iets wat je kunt geven en dat breng je ook in. Allemaal principes waar we elkaar helpen om onze dromen te realiseren. Natuurlijk heb je ook geld nodig, zeker. Maar sommige zaken kunnen ook op een andere manier.

Het oude denken

En dan de keerzijde waar ik mee geconfronteerd wordt. Mijn moeder heeft te maken met de verkoop van haar huis dat al twee jaar leeg staat en niet verkocht wordt. Zij moet weer wachten op een koopster die geen lening krijgt omdat haar huis nog niet verkocht en ook zij heeft een geïnteresseerde koper en die moet haar huis verkopen. De hele keten zit potdicht. Er is complete verstarring en uiteindelijk kan het zijn dat haar huis op de veiling verkocht moet worden. Dat vind ik zo moeilijk die hele verstarring van de keten.

Dat geldt ook voor ondernemers die een gouden idee hebben of die moeten investeren in nieuwe ontwikkelingen. Ook daar zit verstarring op omdat banken en informals nu nergens in willen investeren. Ja, dat maakt me zorgen en ik merk dat je van het nieuwe enorm veel energie krijgt. En dat het oude enorm veel energie kost. Dat is volledig gebaseerd op angst. Dat je geen kant uit kunt en dat je maar moet afwachten met wat er gebeurt.

Een bijzondere tijd met heel veel tegenstellingen en ik hoop dat het nieuwe denken de overhand krijgt. Dat het gehecht zijn aan geld en dan met name de status, die je daarmee verwerft verandert. Hechting aan geld zorgt ook voor angst om het te verliezen. Ik weet nog niet goed waar het allemaal heen gaat maar ik merk wel dat het aan het veranderen is en dat het erom gaat hoe je mee kunt gaan met de flow en durft los te laten. Dat geldt ook voor mij. Graag wil ik mijn angsten loslaten en erop vertrouwen dat het met mijn moeder helemaal goed komt. Graag wil ik mijn gehechtheid aan geld en dus ook mijn angst om het te verliezen loslaten. Hoe denken jullie hierover? Ik ben zeer benieuwd?

22 september 2009

Hoe je de basis (van je bedrijf) kunt versterken (Martijn)

Ja, gisteravond weer naar de yoga geweest en het blijft me boeien hoe goed je de principes van yoga kan toepassen in je dagelijkse praktijk en ook in het zakendoen. Daarom weer eens aandacht voor de koppeling van yoga aan het dagelijkse (zaken)leven.



Gisteravond ging het over het 1e chakra. Dat klinkt voor sommigen vaag en zweverig, maar de uitleg dat het om de basis gaat, om dat waar jij op terug kunt vallen, maakt het meteen heel concreet. Hierbij gaat het om je lichaam, je financiën, een huis om in te wonen, eigenlijk alles van de 1e laag van de piramide van Maslow.

Welke basis heb jij? Waar krijg jij energie van, wanneer laad jij op? Zelf merk ik dat ik een wandeling in de natuur nodig heb om weer echt bij mijn basis te komen. Vandaar dat ik steeds vaker coach tijdens een wandeling in het bos. Ook zorg ik ervoor dat ik iedere dag een paar minuten neem om even helemaal bij mezelf te komen in een meditatie. Dit helpt me om er volledig voor anderen te kunnen zijn in de coachingsessies.
Ook je lichaam hoort bij het eerste chakra. Hoe goed zorg jij daarvoor? En hoe goed luister je ernaar? Ken je je grenzen? Ik merk dat ik steeds bewuster bezig ben met wat ik eet. Kies steeds vaker voor biologisch en minder vlees. Ook ga ik gewoon om 21 uur naar bed als ik merk dat ik moe ben.

En hoe is het met de basis van je bedrijf? Waar val jij op terug? Hoe zit het met de financiën. Misschien is het nog niet zo belangrijk dat je een grote buffer hebt, maar dat je het vertrouwen hebt dat die basis goed is.
In mijn eerste jaar, waarin ik voor mezelf bewezen heb succesvol te kunnen zijn als ondernemer, heb ik een basisgevoel van zekerheid ontwikkeld. Ik weet dat ik altijd voldoende opdrachten zal hebben, hoewel ik nooit weet uit welke hoek en door welke acties. Maar het vertrouwen is er en dat is heerlijk.
En hoe verzorg je het 'lichaam' van je bedrijf? Dit zijn voor mij de praktische zaken die er altijd moeten zijn in een bedrijf. Een goede administratie, algemene voorwaarden, goede contracten, goed lopende processen en concretiseren van ideeën. Hierbij gaat het voor mij ook om het praktisch maken van dat waar je over droomt. Het letterlijk in de wereld zetten en zorgen dat het ook echt gebeurt.

Kortom: aandacht voor de basis van jezelf en van je bedrijf. Gisteravond heb ik oefeningen gedaan om mijn basis te versterken. Kijk eens of je door je aandacht op deze zaken te richten, je de basis van jezelf en je bedrijf kunt versterken.

Mijn yogaleraar heeft ook een gratis yogales (speciaal voor rugklachten) gemaakt waarmee je zelf kunt ervaren hoe het is om fysiek met de basis bezig te zijn.

14 september 2009

Je bedrijf is jouw creatie, niet andersom! (Martijn)

In aanvulling op het artikel dat Juully over mijn workshop "Intuïtieve Marketing" heeft geschreven wil ik in dit artikel een belangrijk aspect beschrijven wat ik uit de workshop heb gehaald.

Bij het werken met opstellingen gelden drie belangrijke voorwaarden:
1) Er is een plek voor iedereen
2) Er is een goede balans tussen geven en nemen
3) De rangorde wordt gerespecteerd

Hiërarchie is niet vies

De laatste voorwaarde is in ons anti-hiërarchische Nederland voor veel mensen lastig om te erkennen. Toch blijkt iedere keer weer in opstellingen dat als hier niet aan wordt voldaan er problemen in bedrijven (en families) ontstaan.

Tijdens een van de opstellingen in de workshop bleek dat het bedrijf het gevoel had de baas te zijn over de eigenaar en de eigenaar liet dat gebeuren. Dit is ook een voorbeeld van de rangorde die niet wordt gerespecteerd. Jij hebt als eigenaar jouw bedrijf gecreëerd en niet andersom. Jij bent daarom ook de baas over je bedrijf en niet andersom. Toen de eigenaar in de opstelling had uitgesproken dat hij de baas was, moest het bedrijf even slikken, maar accepteerde het wel. Je zag ook meteen dat het rust gaf voor de andere elementen in de opstelling en voor de eigenaar zelf.

Mijn bedrijf gaat soms mijn leven leiden
Voor mij is het soms ook nog wel lastig om te realiseren dat ik mijn bedrijf heb gecreëerd en dat ik dus bepaal wat ik doe. Soms merk ik dat ik meegesleept wordt in allerlei dingen die moeten, terwijl er niemand is van wie dat moet. Ik vind dat ik nog even harder moet werken, of voel een bepaalde druk om klanten binnen te halen, of nieuwe producten te ontwikkelen. Deze druk komt voort uit het feit dat ik mijn bedrijf meer waarde toeken dan nodig en wenselijk is. Door me dat te realiseren, kan ik het relativeren en bepaal ik zelf (en dus niet mijn verwachting vanuit mijn bedrijf) wat ik ga doen en hoe hoog ik de lat leg.

Wat of wie is bij jou de baas?
Hoe zit dat bij jou? Wat heb jij gecreëerd dat de regie over jou aan het overnemen is? Op welke momenten wordt jij geleefd door jouw bedrijf? Of door jouw hobby? Weet dat jij de baas bent en dat jij bepaalt wat je wanneer doet. Niemand anders!

Wil je de workshop "Intuïtieve Marketing" ook een keer meemaken? Ik heb weer een nieuwe datum geprikt. Kijk snel op de pagina over de workshop "Intuïtieve Marketing" op mijn website voor details en om je aan te melden.
Let op: Voor 25 september krijg je 25% korting

28 augustus 2009

Wat wil die markt nou van je? (Juully)

Ik was dinsdag aanwezig bij de workshop Intuïtieve Marketing van Martijn Meima (medeblogger). En ik wil mijn ervaringen graag met jullie delen. Waarom? Om eens op gevoelsniveau aan te geven wat er nu speelt tussen een bedrijf en de markt.
De markt
Tijdens deze dag werkten we o.a. met organisatie opstellingen maar dan het bedrijf in relatie met de markt. Op een bepaald moment was ik de markt en 10 bedrijven moesten een positie zoeken ten opzichte van mij. Wat gebeurde was dat alle bedrijven op me afstormde en heel dicht bij me kwamen staan. Ik had het gevoel dat ik overspoeld werd en ik kreeg bijna geen lucht meer (letterlijke en figuurlijk). Ik liep weg en riep: “ hoe stop!!!!” Iedereen schrok ervan en begreep meteen wat er aan de hand was. Ik vond het zo inzichtelijk, ook voor mezelf. Je markt, je klanten hebben soms ook ruimte nodig om te beslissen, om na te denken en om contact te maken.
Ik heb deze zomer op een kunstmarkt gestaan om mijn schilderijen te verkopen. En ik wilde heel graag schilderijen verkopen maar ik wilde het te graag. Ik stormde op potentiële kopers af en ik begrijp nu dat dat niet de manier is. Zeker in een tijd als deze, waar het minder gaat, zijn we sterk geneigd om de markt te bestormen op elk mogelijke manier. Ik zie het veel om me heen, bedrijven blijven bellen, sturen mails en proberen opdrachten bijna te forceren. Ik weet nu dat dit niet gaat lukken.
Geld verdienen
In de middag hebben we twee uitgebreide marketing opstellingen gedaan. Er waren een aantal ondernemers, die heel graag meer geld willen verdienen met de verkoop van hun diensten. In een van die opstellingen stond ik voor het inkomen. En het belangrijkste wat ik voelde was: ik wil serieus genomen worden als inkomen. Ook dit is iets wat ik wel herken bij heel veel ondernemers. Ze zijn bezig met het binnenhalen van hun klanten, met het ontwikkelen van nieuwe diensten maar niet met hun inkomen. Als je hen vraagt: wat wil je ermee verdienen? Dan weten ze het niet. Of ze durven niet echt om voor hun diensten een goede prijs te vragen. Dus mijn vraag aan jou is: neem jij het verdienen van inkomen serieus? Wat is je relatie met geld? Durf je de juiste prijs te vragen voor je diensten? Zeer belangrijke en essentiële vragen.
Intuïtieve marketing, belangrijk om contact te maken op gevoelsniveau wat je barrières zijn en je uitdagingen om succesvol te zijn als ondernemer. Dit wil niet zeggen dat je niet ook je communicatie processen vanuit de traditionele marketing moet vormgeven. Maar door beiden te doen, krijg je volgens mij een beter resultaat.
Ik ben heel benieuwd of er ondernemers zijn die bekend zijn met dit soort methoden en wat zij ervan vinden? Ik hoor graag de ervaringen.

12 augustus 2009

Vakantie als ijkpunt voor je 'normale' stress niveau (Martijn)

Zo, ook ik kruip weer eens achter mijn Blogger dashboard. Heb er ook weer zin in.

De afgelopen maand heb ik twee keer vakantie gehad (ja, dat is het voordeel van zelfstandig ondernemer zijn). Heerlijk was het. Echt er helemaal uit en niets hoeven. Gewoon meegaan met de dag en laten gebeuren wat er gebeurt. Tussendoor heb ik twee dagen gewerkt en ik moet bekennen dat ik op mijn eerste vakantie in Frankrijk ook 2x mijn werkmail heb gelezen.

Vakantie als ijkpunt
Wat ik heb gemerkt is dat de vakantie een goed ijkpunt is voor je normale stress niveau. Gedurende het jaar als je aan het werk bent, realiseer je je soms niet dat je gestresst bent. Langzaam wordt je steeds drukker, komt je hoofd voller te zitten en neem je minder rust. Je merkt niet meer hoe gestresst je bent en denkt dat het normaal is. Zelf dacht ik dat ik me hier heel erg van bewust was en genoeg deed om relaxt en zonder stress te werken en te leven.
Tussen de twee vakanties door merkte ik echter hoe mijn stress niveau omhoog schoot. Ik voelde de spanning in mijn lijf, merkte dat ik ging malen (dit noemde ik eerst het creatieve proces dat zijn werk moest doen) en voelde me gejaagd worden. Gelukkig ging ik twee dagen later op vakantie en merkte ik weer hoe relaxt ik was en hoefde ik niks.
Ook toen ik mijn mail had gecheckt op de camping in Frankrijk, merkte ik dat mijn aandacht naar mijn werk ging wat ervoor zorgde dat ik gespannener werd en niet meer volop kon genieten van het heerlijke rustige leventje. Gelukkig verdween dat met een halve dag, maar ik was me bewust van het effect.

Hard werken en tegelijkertijd met de flow meegaan
Wat dit me heeft geleerd is dat ik gestresster en meer gespannen ben dan ik altijd dacht (of wilde denken). Het heeft me ook weer gewezen op welke signalen mijn lijf geeft als de druk wordt verhoogd. Ik ben hier nu meer alert op en neem vaker even rust (hoewel ik het ook vaak niet doe).
Dit blijft voor mij de uitdaging: lekker hard werken, mooie dingen bedenken, uitvoeren, etc en aan de andere kant rustig genieten van het leven, voldoende rust nemen, iets laten bezinken en de tijd gunnen.
Ik ga in ieder geval de gedachten dat ik iets moet, af wil hebben of wil bereiken, ombuigen naar daat alles goed is, het vanzelf komt en harder werken niet automatisch meer resultaat betekent.

Hoe doe jij dat?
Ik merk dat meer mensen om me heen hier mee zitten, dus kijk ook bij jezelf of je de signalen van je lichaam herkent als het gaat om stress. Kijk ook of je daar dan naar luistert en naar handelt? Hoe zou jij meer los kunnen laten en meer gewoon kunnen laten gebeuren?

11 augustus 2009

Juully: La Douce France

Ja, ik ben terug van weg geweest uit Frankrijk. Oh, ik heb het heerlijk gehad. Warm overdag, koud s’nachts, heerlijke wijn, genoten van het lezen van de boeken over Millennium, Stieg 1 en 2. Hahaha. Voor degene onder ons die ook al verslaafd zijn. Ik kwam zaterdagavond terug met de trein en het eerste wat ik op station Amsterdam deed was de boekenzaak in rennen en vragen naar deel 3. Dan ben je toch echt een addict. Het ergste was: hij was uitverkocht. Heerlijk vond ik het, gewoon kunnen lezen en niet hoeven te stoppen. Oh, helemaal top.

Vandaag mijn tweede dag, de mail is bijna weggewerkt. De afspraken zijn weer gemaakt en toch mis ik dat roseetje zo tussen de middag of de heerlijke verwarmende zon op mijn lijf. En ik mis het buiten zijn de hele dag op een plek waar mijn hart aan verpand is. Als ik daar ben, voel ik me zo verbonden met dat leven in de zuidelijke landen, dat temperament dat zo bij me past. Ja, maar ik woon niet daar maar hier. Dus terug naar het hier en nu.

Rust

De vraag is dan wat kan ik leren van daar wat ik hier kan gebruiken. De rust, het langzame tempo, de sterke verbinding met mezelf. Waarom verlies ik toch altijd die sterke verbinding, waarom ga ik uiteindelijk weer zo rennen. Het blijft een uitdaging voor me. Kijk naar al die mail, kijk hoe vaak en hoeveel uren ik hier achter de computer zit. Kijk naar de lijstjes die ik maak wat ik allemaal moet doen. Heb mijn eerste lijstje alweer klaar hahaha. Ik geloof niet dat ik het kan veranderen alleen is het wel goed dat ik iedere keer weer me realiseer waar het echt om draait als ik op vakantie ben. Het blijft een uitdaging.

Goede voornemens

Hoe is dat voor jullie? Hebben jullie nog goede voornemens gemaakt zo terugkomend van vakantie? Ik wil de Franse taal leren, ik kom er al zoveel jaar en steeds spreek ik abominabel Frans, dat kan toch niet. Daar zou ik graag iets aan doen. Maar ja wanneer?

Ik zou meer buiten willen zijn, wellicht een stacaravan of een tuintje voor volgend jaar zodat ik ook in Nederland buiten kan zijn. Daar denk ik wel serieus over na. In die zin is vakantie goed, je realiseert je weer wat je belangrijk vind. Mooi toch!

06 juli 2009

Een terugblik op 2 jaar ondernemen (Martijn)

Met de afronding van het tweede kwartaal en de zomerperiode voor de deur, maak ik de balans op van mijn (bijna) eerste twee jaar als ondernemer.

Jeetje wat is er veel gebeurd! En wat is het anders gegaan dan ik had verwacht! En wat ben ik blij met wat er is!

Ik weet nog goed dat ik in het begin echt dacht dat ik precies wist wat ik wilde en hoe ik dat ging aanpakken; dat ik alles onder controle had. Die naïviteit was nodig om de moed te hebben om de spannende stap te durven zetten. Toen iemand echter opmerkte dat als ik het zo zeker wist, ik nog wel iets los te laten had, realiseerde ik me hoe waar dat was. Toen had ik mijn ontslag echter al ingediend. En nu terugkijkend, is het allemaal zo anders gelopen dan ik had bedacht en gepland.

In plaats van alleen ondernemers, coach ik ook managers en medewerkers in grote bedrijven. Ik ben bezig met de coaching binnen een internet business builder programma, waarbij ik samen met anderen op een nieuwetijdse manier een organisatie aan het bouwen ben. Ik begeleid organisatieopstellingen, geef workshops “Intuïtieve Marketing” , heb een e-coachingsdienst opgezet en ben bezig met het schrijven van een boek. Allemaal zaken die ik van tevoren niet had bedacht, maar die zijn ontstaan.

Daarnaast stapte ik in alle zekerheid in het ondernemerschap. Het voelde goed en ik dacht dat ik gemakkelijk vol met klanten zou zitten. Ook mijn vrouw steunde me volledig en zag geen problemen met geld of iets anders. Al snel realiseerde ik me dat het helemaal niet zo zeker was allemaal en kreeg ik ook van mijn omgeving signalen dat ze niet altijd 100% vertrouwen hadden dat het goed zou gaan. Ook mijn vrouw begon plotseling toch over het geld dat iedere keer weer van de spaarrekening overgemaakt moest worden. Ik dacht dat ik zo zeker van mijzelf was, maar heb gemerkt dat ook ik veel onzekerheden ken! Ik merkte dat ik echt vanuit wilskracht en door hard werken mijn geld aan het verdienen was. Dat kostte veel energie en ik wilde meer vanuit de flow werken. Ik heb geleerd om echt te vertrouwen en vanuit mijn kracht en innerlijke rust te opereren. Alleen als ik dat doe, komen er mooie zaken op mijn pad en lukken de plannen die ik heb. Ik heb hierin echt wonderen zien gebeuren en ben nu overtuigd van mijn creatieve verbeeldingskracht (en de verbeeldingskracht van iedereen!)

Nog steeds bekruipt me af en toe de angst of ik wel genoeg klanten zal blijven houden. Er is toch een recessie? En coaching is dan toch het eerste dat stopt? Tegelijkertijd weet en merk ik dat er altijd ruimte is voor mijn unieke aanpak en de waarde die ik toevoeg aan mensen en bedrijven.

Tenslotte heb ik ook gemerkt hoezeer ondernemen gaat over mezelf tegenkomen met al mijn kracht, beperkingen, overtuigingen, sterktes, angsten en verlangens. Door ook zelf gecoacht te worden, in familie- en organisatieopstellingen thema’s op te lossen en veel met collega coaches te sparren, ben ik ook als mens gegroeid.

Misschien is dit voor mij nog wel het belangrijkste en ben ik daar het meeste trots op! Hoe ik door in het diepe te stappen mezelf in al mijn facetten heb leren kennen en aan de slag ben gegaan met aspecten die me belemmerden. Dat ik heb voorgeleefd waar ik mijn klanten in coach. Alleen dan kan je een goede coach en inspirator zijn. Daar ben ik van overtuigd. De innoverende mens in al zijn glorie!

Een heel persoonlijk verhaal dit keer, waarbij ik je uitnodig om te onderzoeken waar het je raakt en wat het jou te vertellen heeft. Lees het met al je aandacht door en voel in je lichaam wanneer je een sensatie voelt (een rilling, een emotie, een trilling, een sensatie rond je hart). Weet dat dit voor jou een belangrijk punt is en kijk wat je ermee kunt en wat het je te zeggen heeft.

Ik wens je een heerlijke zomerperiode. Laat je onderdompelen in de rust en warmte die deze periode toch vaak met zich meebrengt.

30 juni 2009

Juully: In contact zijn

De vakantie begint, opeens besef ik het. Vorige week was het nog hartstikke druk en deze week geen bijeenkomsten meer en de agenda is een stuk leger. Goh, ik ben dan wel verrast, heb zo hard gewerkt dat ik het me helemaal niet gerealiseerd heb.

Relatie

Er is veel in mijn leven gebeurd de afgelopen twee weken. Mijn relatie is verbroken en dat levert nieuwe inzichten en nieuwe reflecties op. We waren te veel van elkaar verwijderd en we hebben dat niet met elkaar gedeeld. Ik was wel moeite aan het doen, maar het lukte maar niet. Nu weet ik het. Hij was al afscheid aan het nemen zonder dat ik het wist. Pijnlijk afscheid nemen, vooral omdat we niet in contact zijn geweest de laatste maanden en dat we daar niet met elkaar over gesproken hebben. Ja, ik die altijd bewust bezig ben, had gewoon een blinde vlek, ik zag het niet.

Strategie sessie

Als ik hier zo over schrijf, dan besef ik des te meer hoe belangrijk in contact zijn is. Ik heb de afgelopen twee weken een strategiesessie bij een bedrijf gedaan met de drie belangrijkste werknemers. Een van de werknemers zei: Juully, wat ik zo mooi vind is, dat we nu allemaal aan het woord zijn geweest en dat we geluisterd hebben naar elkaar, dat we elkaars mening hebben gerespecteerd. Dat doen we op kantoor minder. Ja, in contact zijn, het is zo belangrijk. Doordat ze alle drie naar elkaar geluisterd hadden konden ze ook gezamelijk beslissingen nemen over de keuze die het bedrijf moet gaan volgen. Prachtig om te zien, in een week is die beslissing gewoon genomen en hij wordt gedragen door alle drie. Hoe belangrijk was contact hierin.

Ben jij in contact?

Ben jij in contact met de mensen die voor je werken, je leveranciers , je medewerkers, je klanten?. Neem je daar de tijd voor? Een belangrijk aspect bij contact is natuurlijk ook, ben je in contact met jezelf. De vakantie is altijd weer goed om contact met jezelf te maken en dan terug te komen en contact te maken met de mensen om je heen. Wellicht een idee om na je vakantie de rustige tijd te benutten om in contact te zijn met de belangrijke mensen in je omgeving. Het is in ieder geval iets dat ik ga doen. Ik ga eerst op vakantie en dan echt de tijd nemen om weer eens met mensen in mijn omgeving bij te praten. Ik weet nu hoe makkelijk je iemand kunt verliezen en dat is niet leuk.

05 juni 2009

Dalai Lama in Amsterdam (Juully)

Gisteren was de Dalai Lama in Amsterdam, dat is niemand ontgaan. Ik was erbij en wel als een van de 400 vrijwilligers. En ik moet zeggen: het was voor mij een prachtige ervaring. Ik had de Dalai Lama al eens gehoord in Antwerpen. Maar nu als vrijwilliger, samenwerkend met allerlei anderen, was het net of ik me er meer bij betrokken voelde. Dat is natuurlijk niet gek.
Om 5 uur ging de wekker
Gisterochtend ging bij mij om 5 uur de wekker en om 5.30 ging ik op de fiets naar de RAI. Ik fietste door een muisstil Amsterdam. Toen ik aankwam bij de RAI, reed er net een bus met Tibetanen uit Groningen, ook zij kwamen allemaal voor de Dalai Lama. Ik was echt niet de eerste, velen waren mij al voor.
Gedurende de hele dag was ik in touw, mensen de weg wijzen naar hun plek. 10.000 mensen waren aanwezig per lezing en ze kwamen echt aanrennen als de hekken open gingen. De een was zijn spullen kwijt, de ander was invalide en had iets speciaals nodig, allerlei vragen kwamen op me af. En dan als de lezing begon had ik rust en kon ik rustig zitten en luisteren naar wat gezegd werd. Er is vandaag en gisteren al heel veel geschreven over wat hij allemaal gezegd heeft. Maar daar wil ik het eigenlijk niet over hebben.
Wat is de essentie van deze dag nu voor mij?
Prachtige woorden maar voor mij was het belangrijkste: welk gevoel geeft die man mij nou, wat kan ik nou echt van hem leren. Wat ik voelde is dat de Dalai Lama geen angst kent. Er is een enorm veel beveiliging om hem heen, er is zeer veel aandacht, 10.000 mensen die naar hem luisteren. En hij is volledig zichzelf, hij maakt grapjes en maakt contact met mensen dicht in de buurt. Hij is niet bang voor een aanslag of dat hij iets verkeerd zegt. Hij zet gewoon het petje op met Amsterdam erop en denkt niet, oh god hoe kom ik over. Nee, hij is volledig aanwezig zonder angst. Dat vind ik echt prachtig en daar kan ik wat van leren.
Compassie
Zijn lezing ging over compassie en hij vertelt met compassie over compassie. Zijn hart is open en hij heeft geen oordelen, niet naar China, niet naar Bush. Wat ik ook wel mooi vond, was dat wij als vrijwilligers met compassie ons werk deden. Ik zag hoe andere vrijwilligers rolstoelen of stoelen haalde voor mensen die geen plek hadden. Hoe we allemaal ons best deden om het event te laten slagen. Hoe de organisatie en de RAI naar ons communiceerde voor het event. Hoe er ook goed voor ons gezorgd werd qua eten en qua cadeautjes. Iedereen was betrokken en deed het vanuit zijn hart. Mooi hoor.
Het mooiste moment
Het allermooiste moment van de dag was voor mij dat alle vrijwilligers op een rij stonden toen hij weg ging en velen van ons een hand kregen als dank (ook ik). Het raakte me diep hoe zo’n man gewoon is gebleven en aandacht en zorg heeft voor de alledaagse dingen. Helemaal top!
Een dag om niet te vergeten!!!!

28 mei 2009

Neem je werk niet serieus; het is een spel! (Martijn)

De afgelopen dagen was ik moe en had ik nergens zin in. Dit is helemaal niks voor mij en ik baalde er ook echt van. Ik merkte dat ik er ook 'zwaar' van werd. Ik werd zelfs een beetje boos op mezelf.

Totdat ik me realiseerde dat ik het mijn bedrijf, mijn sociale contacten, eigenlijk mijn hele leven te serieus nam. Ik wilde overal goed in zijn, overal succes en geen tegenslagen. Dat herken ik ook wel, want ik hou niet van negativiteit, pijn en boosheid.

Toen ik me dat realiseerde, kon ik ook weer met speelsheid en luchtigheid naar alles kijken. Ik zag weer in dat het leven een spel is, waar serieusheid bij hoort, maar ook het lachen om waar je mee bezig bent en wat je jezelf aan doet

Na een nacht goed en lang slapen, ben ik vandaag weer helemaal fit en vrolijk. Ik zie plotseling ook weer mogelijkheden en heb weer zin om nieuwe zaken op te pakken.

Ik denk dat meer mensen de speelsheid en het spelelement in hun werk, bedrijf of leven wel mogen inzien. Hoe zit dat bij jou? Hoe serieus neem jij je werk? Ben je met echt belangrijke zaken bezig die er echt toe doen en verwacht je dat ook van anderen? Of zie je werk, je bedrijf, je opdrachten ook als een spel, waarin je kunt experimenteren, risico's nemen, waar je fouten mag maken en waar je ook een keer kunt verliezen?

De klanten die ik coach willen altijd een ander gedrag of een andere manier van werken, marketing of het aansturen van hun medewerkers. Hierbij leer ik ze ook dat ze mogen, nee MOETEN experimenteren, spelen. Nieuw gedrag moet je ontwikkelen. Dat is er niet van de een op de andere dag. Bovendien geloof ik dat je het beste functioneert, als je gedrag leert dat echt bij je past. Hiervoor is spelen en experimenteren nodig om zo te ontdekken wat wel en wat niet bij je past. 

Kortom: Kijk ook naar de 'zwaarte' in je werk en in je leven. Waar neem jij de zaken te serieus? Waar denk je nog dat het er allemaal echt toe doet en dat het heel belangrijk is wat je doet?

Ga met die zaken aan de slag om speels te experimenteren, uit te proberen en of je zo verschillende mogelijkheden kunt onderzoeken. Zo kun je de bij jou en jouw bedrijf passende manier vinden om luchtiger met deze zaken om te gaan.

07 mei 2009

Meer resultaat door te ontspannen (Martijn)

Nu ik net terug ben van een weekje kamperen op Texel, merk ik hoe ontspannen het was. Voor mijn korte vakantie was ik lekker aan het werk. Het voelde voor mij niet alsof ik heel veel stress had en hard werkte. Ik vond het eigenlijk wel heel goed gaan.

Woensdag de 29e hebben we de spullen in de auto geladen en zijn we naar Texel gereden. Daar de tent opgezet en alle spulletjes een plekje gegeven. De slaapspullen klaar gemaakt en toen konden we gaan genieten. De kinderen hadden meteen vriendinnetjes en waren aan het spelen. Wij hoefden helemaal niets.
Dan merk je hoeveel overtollige spanning je in je lichaam en geest hebt. Bij yoga (download hier een gratis yogales) leer ik om in een bepaalde yogahouding de overtollige spanning los te laten. Dan vind ik het altijd al bijzonder om te merken hoeveel spanning je in je lijf maakt die eigenlijk niet nodig is voor de houding. Op Texel merkte ik hoeveel overtollige spanning ik vooral in mijn hoofd had gemaakt die eigenlijk ook helemaal niet nodig was. Ik kon het daar, in de ontspannen omgeving en ver van mijn dagelijkse beslommeringen, helemaal loslaten. Toen merkte ik eigenlijk ook hoe moe ik was en hoe lekker het is om niks te hoeven en vooral ook om niks te doen. Gewoon zitten, misschien een boekje lezen (voor je lol en geen vakliteratuur), achter de kinderen aanrennen en meedoen met hun spel, fietsen door de natuur. Heerlijk.
Nu ik terug ben, merk ik ook dat het gemakkelijker is om zaken op te pakken, creatieve oplossingen te bedenken en kan ik meer doen in minder tijd. De ontspanning van de vakantie zorgt voor een grotere productiviteit. Nu is de uitdaging om voor voldoende ontspanning te blijven zorgen en tegelijkertijd mijn doelen te realiseren!
Ik heb daarom besloten dat ik in mijn dagelijks leven alerter ga zijn op overtollige spanning. Overtollige fysieke spanning heb ik door mijn yoga al snel door; opgetrokken schouders bij het typen, gekrulde tenen, gerkuiste benen, rimpels in mijn voorhoofd. Ik ga echter nu ook letten op overtollige geestelijke spanning; zorgen maken om een bepaalde offerte, bezig zijn met een presentatie van over 2 weken, heel hard nadenken over een nieuwe dienst en dat niet los kunnen laten.
Waar zit jouw overtollige spanning? Wat zou jij kunnen loslaten? Hoe zou jij geestelijk en lichamelijk kunnen ontspannen, waardoor er meer ruimte komt om je resultaten met meer gemak te realiseren?
Wees de komende tijd eens alert op die spanning. Wanneer ontstaat deze? Welke externeof interne prikkels veroorzaken deze spanning? Hoe kun je weer ontspannen? Wat zijn de symptomen (hoofdpijn, rusteloosheid, gespannen schouders, rug, etc.).

21 april 2009

Genieten en evalueren (Juully)

Mijn eerste blog is inmiddels verschenen bij Frankwatching en het is nu al 1800 keer gelezen. Ik vond het spannend (zoals jullie in het vorige blog gelezen hebben) en nu is het resultaat zichtbaar. De atelierroute is geweest en ik heb 70 bezoekers gehad. Dat is echt veel en daar ben ik zeer tevreden over, ook dat was heel spannend. Ik heb ook nog iets verkocht. Ja, en dan is alles klaar, ik heb er hard voor gewerkt en gisteren ben ik heerlijk naar de sauna geweest om bij te komen. En dan heb je zo ergens naar toe gewerkt en dan heb je nu zoiets: goh wat nu?
Geniet van je succes
Ik weet van de Creatiespiraal dat het ook belangrijk is om te genieten van je succes. Ik pak net de fases van de creatie spiraal erbij en lees de laatste fases van het proces. Een daarvan is het ontvangen: heb ik beide successen echt kunnen ontvangen. Heb ik alle complimenten over mijn schilderijen en mijn blog echt kunnen ontvangen? Ik moet bekennen dat heb ik niet gedaan. Dus daar wil ik toch nog wel naar kijken. Ik ben zo gauw geneigd meteen een nieuw lijstje met acties te maken van wat er allemaal moet gebeuren. Herken je dit? Ik zie vaak bij ondernemers dat ze een klus geklaard hebben en dan hup we gaan weer verder. Zonder even na te voelen hoe goed het wel niet gegaan is en wat dat betekent voor het bedrijf.
Evaluatie
De laatste fase in de creatie spiraal is evaluatie: wat ging goed en wat kan beter? Ook dat is een fase die vaak vergeten wordt. Even tijd nemen om zelf te zitten en te kijken wat goed en slecht ging en ook kijken of je hier nog iets mee kunt richting klant. Ik heb me voorgenomen dat ik nog een kort verslagje maak van de atelierroute en hoe het gegaan is en dat ik dat mail naar de mensen die niet gekomen zijn maar wel interesse hadden. Dat kun je als ondernemer natuurlijk ook doen: mail je successen naar je klanten of vertel ze erover. Een leuke manier om je klanten op de hoogte te houden. Ja, nou duidelijk ik heb nog wat zaken te doen. Dus we gaan eerst bovenstaande uitvoeren voor ik weer met nieuwe dingen begin. Ik ben zo gauw geneigd om meteen weer met iets nieuws te beginnen, gek eigenlijk hè? Hoe is dat bij jou?

03 april 2009

Lente: de knoppen gaan open (Juully)

Wat een prachtige lentedagen met veel zon en uit de wind is de zon warm, heerlijk. Het waait nog wel maar de lente is in de lucht. Alles springt uit in de natuur en het voelt alsof dat bij mij ook zo is. Ik was op heel veel dingen aan het wachten en nu gebeurt alles tegelijkertijd. En ik merk dat ik er ongedurig van wordt, kan niet stilzitten en voel weinig rust. Het is zoveel.

Ik ben ook kunstenares en 18 en 19 april doe ik mee aan de atelierroute bij mij in de buurt. Dit jaar zit ik ook in de organisatie en het presentatie materiaal is echt super professioneel, echt gaaf. Dus ik heb heel veel mensen de prachtige folder gestuurd om ze uit te nodigen om te komen. Dit weekend krijgt iedereen deze in de bus. En ik moet zeggen: dat voelt ook eng. Wat mijn schilderijen dat ben ik. Alle gevoelens die ik heb, zitten in die schilderijen. Ja, en dan besef ik hoe eng het is om daar echt mee naar buiten te komen. Ik zeg altijd tegen startende ondernemers dat je nu jezelf moet verkopen en dat dit anders is als een bedrijf verkopen waar je werkzaam bent (meer afstand). En nu besef ik dat zelf des te meer.

Daarnaast is nu eindelijk mijn eerste artikel voor de blog van Frankwatching klaar, een blog waar allerlei ontwikkelingen beschreven worden uit de nieuwe media branche. En heel ander artikel als de rest van het blog dus ik positioneer me wel heel anders. Volgende week gaat hij erop. Dat is wel spannend. Er zijn gewoon 20.000 abonnees bij Frank en niet iedereen zal het lezen maar toch. Als het voldoende gelezen wordt mag ik blijven, ben heel benieuwd.

Dit zijn de twee belangrijkste zaken die me onrustig maken, er is nog veel meer maar dat zal ik jullie besparen. Weet je en het voelt alsof alle knoppen dadelijk tegelijkertijd openbarsten. Ik heb alle werk gedaan en nu moet ik me overgeven en afwachten en dat is wel moeilijk. Ik kan het resultaat niet meer veranderen. Nu is overgave niet mijn makkelijkste eigenschap. Dus dat is weer een mooi leerproces, hahahaha. Een voordeel ik ga dit weekend uitwaaien op vlieland dus daar kan ik wel wat loslaten, denk je niet.

Hoe is dat voor jou als ondernemer, heb je ook te maken met de lente en veel nieuwe dingen en of veranderingen die staan te gebeuren? En hoe ga jij daar nu mee om? Ik hoor het graag.